Jestem dziewczyną, która doceniając urok zjawiska potrafi rozpłakać się publicznie na ławce w parku, kiedy zobaczy wróbla kąpiącego się beztrosko w kałuży, ale jestem jednocześnie dziewczyną, która jest etatowym katem w sali tortur okrutnych ciętych komentarzy, jakie wciąż serwuje D. Dr. Jekyll and Mr. Hyde. Podnoszę i przytulam, ranię i wbijam nóż w plecy. Moje słowa uskrzydlają albo ociekają jadem. Kocham równie mocno jak nienawidzę. Tym właśnie jestem. Jestem istotą rozpostartą pomiędzy piekłem a niebem, która nie potrafi zdecydować, gdzie przynależy.